De bar is donker en leeg. Geen zweterige lijven die tegen je aan drukken als je binnenkomt, geen gedrang bij een garderobe en geen plassen bier op de grond. Aan de bakstenen en gepleisterde muren hangen snoeren, een gitaar, verkeersborden en computermonitoren uit de jaren ’90. Op de begane grond hangt een discobal aan het plafond, recht ertegenover een stel borsten. Szimpla Kert, volgens menig reisgids ‘moeder aller ruïnebars’ geeft de indruk alsof er een kringloopwinkel of romme

img_5234
Szimpla Kert – De ingang

lmarkt in is ontploft. Het bier is zeker niet schuimiger of beter van smaak dan dat wat je in een gemiddelde bar in Boedapest krijgt, maar wel prijziger. Maar ja, het is dan wel bier uit Szimpla Kert (of gewoonweg Szimpla, zoals veel inwoners van Boedapest zeggen).

Het is voor ons Erasmusstudenten de tweede dag in Boedapest. We zitten op dinsdagavond met een man of vijftien op de eerste verdieping van de ruïnebar. Achter ons hangen een schilderij van een meisje met paars haar, ernaast eentje van een vrouw die een skateboard achter haar rug houdt. We zijn allemaal studenten uit Europa, maar op een enkeling na lijkt niemand zich bijzonder geroepen te voelen om veel te zeggen. De sfeer en het bier maken de tongen los. ‘Where are you from?’, klinkt het links en rechts. Contactgegevens worden uitgewisseld. Al snel is iedereen elkaars vriend. Op Facebook, daarbuiten ook wellicht. Je bent alleen in het buitenland, dus kun je niet zonder elkaar. We maken onze eigen bubbel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s